นักพัฒนาเกมสยองขวัญ เกมของฉันไม่น่ากลัวขนาดนั้นจริงๆ นะ

ฉันเกลียดความสยองขวัญ ตั้งแต่เสียงฝีเท้าดังกรอบแกรบที่วิ่งไล่หลังฉัน... ไปจนถึงเสียงกระซิบแผ่วเบาแต่เย็นเยียบที่คลอเคลียอยู่ข้างหู... ทั้งหมดนั่น ฉันเกลียดมัน เกลียดจนบางครั้ง... พอถึงจุดๆ หนึ่ง ฉันก็อาเจียนออกมาโดยไม่รู้ตัว แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็ดันเป็น “นักพัฒนาเกมสยองขวัญ” ...ที่ไม่ได้เรื่องสักนิด